غدیریان

اولین شراره های آتش کین دشمن در کناره غدیر تولد یافت.

غدیریان

اولین شراره های آتش کین دشمن در کناره غدیر تولد یافت.

Image Hosted by Free Photo Hosting at http://www.iranxm.com/
غدیریان

آن زمان که علی (ع) بر ساقه بازوان پیامبر شکفت، دانه های خشم در خاک دل دشمن، سرباز کرد.
پیامبر، شاید سخن تازه ای نگفت، سرّ مکنونی را فاش نکرد و راز سر به مهری را نگشود.
آنچه را که به رمز و کنایه در اینجا و آنجا فرموده بود با جامهای شفاف صراحت به گوش تک تک مردمان ریخت، همه مردمان.
و این برای دشمن سنگین بود و شکننده.
ممکن بود«انت منّی بمنرلة هرون من موسی الا انّه لانبی بعدی» را که همه کس نشنیده بود، به تعبیری دیگرگونه قلب کرد.

۱ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «علی (ع)» ثبت شده است

۱۷
شهریور

ای کسی که چشم روزگار و زندگی به چشمان مظلوم توست‏
ای کاش ما نیز در کوچه‏ های کوفه با تو بودیم‏
ای کاش در رکاب تو با جماعت جاهل جمل می‏بودیم و می‏جنگیدیم‏
ای کاش در صفین در صف با صفا تو می‏بودیم‏


و ای کاش در تنهائیت، زمزمه‏ های شبانه‏ ات، همانند کمیل و میثم و مقداد هم قدمت می‏ بودیم.
شاید اگر آن روزها می‏ بودیم این قدر نمی ‏سوختیم.

  • مریم سادات خطیبی